Pokaż spis treści

czwartek, 08 grudnia 2011 14:17

Informacje prawne

Uznawanie kwalifikacji zawodowych

Proces uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w Państwach Członkowskich Unii Europejskiej (UE) oraz EFTA – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, a także w Konfederacji Szwajcarskiej, zapewnia „swobodę świadczenia usług” – dając obywatelom UE możliwość wykonywania zawodu w państwie innym niż to, w którym zdobyli kwalifikacje zawodowe.

Dyrektywa nr 2005/36/WE

Europejskim aktem prawnym regulującym zagadnienia związane z uznawaniem kwalifikacji zawodowych jest Dyrektywa nr 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 roku w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych.

Artykuł 1 ww. Dyrektywy mówi:

„Dyrektywa ustanawia zasady, na podstawie których każde Państwo Członkowskie, które uzależnia dostęp do zawodu regulowanego lub jego wykonywanie na swoim terytorium od posiadania szczególnych kwalifikacji zawodowych (zwane dalej „przyjmującym Państwem Członkowskim”) uznaje, dla celów dostępu do tego zawodu i jego wykonywania, kwalifikacje zawodowe uzyskane w innym lub innych Państwach Członkowskich (zwanych dalej „rodzimym Państwem Członkowskim”), które umożliwiają posiadaczowi wymienionych kwalifikacji wykonywanie w tych Państwach tego samego zawodu”.

Przepisy w sprawie zasad uznawania kwalifikacji zawodowych dotyczą więc:

1. Obywateli Państw Członkowskich UE,
2. Obywateli Państw Członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym (Liechtenstein, Islandia, Norwegia),
3. Obywateli Konfederacji Szwajcarskiej,
4. Członków rodzin osób wymienionych w pkt 1-3,
5. Obywateli państw trzecich posiadających zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnoty Europejskiej w rozumieniu ustawy z dnia 13 czerwca 2003 roku o cudzoziemcach.

Definicje zawodu regulowanego i działalności regulowanej

Określony w dyrektywie nr 2005/36/WE zawód regulowany to zespół czynności zawodowych, których wykonywanie jest uzależnione od spełnienia wymogów określonych w przepisach danego Państwa Członkowskiego dotyczących dostępu do wykonywania danego zawodu. Każde państwo członkowskie UE decyduje o uregulowaniu dostępu do zawodów. Ten sam zawód może więc być zawodem regulowanym w jednym Państwie Członkowskim UE, podczas gdy w innych Państwach Członkowskich nie będzie on regulowany. (W Polsce regulowanych jest ponad 300 zawodów).

Dla potrzeb systemu uznawania kwalifikacji wprowadzono również pojęcie działalności regulowanej, którą może być działalność wymieniona w załączniku IV do Dyrektywy 2005/36/WE. Jeżeli w danym Państwie Członkowskim prawo do wykonywania którejś z wymienionych w załączniku IV działalności jest uzależnione od posiadania określonych kwalifikacji (wiedzy i umiejętności o charakterze ogólnym, handlowym lub zawodowym), dana osoba może mieć automatycznie uznane kwalifikacje do wykonywania tej działalności, pod warunkiem że posiada odpowiednie doświadczenie zawodowe (lub doświadczenie połączone z odbyciem odpowiedniego kształcenia) w prowadzeniu tej samej działalności w Państwie Członkowskim, z którego przybywa. Posiadanie odpowiedniego doświadczenia zawodowego musi być poparte zaświadczeniem wydanym przez właściwe organy państwa, w którym działalność była wcześniej wykonywana. Jeżeli dana osoba nie spełnia warunków koniecznych do automatycznego uznania kwalifikacji do wykonywania regulowanej działalności na podstawie doświadczenia zawodowego, uznanie może zostać przeprowadzone zgodnie z procedurą właściwą dla zawodów regulowanych.

Więcej informacji na temat zawodów regulowanych w Polsce: Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego (MNiSW)